कुठेतरी छानसे लिहिलेले आपल्या वाचनात येते,आपल्या मनात ते घर करून बसते. अशाच लिखाणांपैकी काही कुठेतरी छानसे वाचलेले.... Follow Me! Follow Me! Follow Me! Follow Me! Follow Me!
Showing posts with label काहीं छानसे. Show all posts
Showing posts with label काहीं छानसे. Show all posts

Wednesday, April 3, 2013

विचार..!


खुप छान वाटतं...♥


स्वप्नांशी बोलणारी तू….
खुप छान वाटतं,
तुला स्वप्नाशी बोलताना पहाणं,
अर्धवट झोपेतली तू
आणि तुला झुलवणार तुझं स्वप्न,
निरागसतेच्या एका नाजुके सारखं…..
कळत कस नाही तुला वेडे
स्वप्नांना प्रकाशाचा शाप असतो..
त्यांना निळ्या आकाशाचा धाक असतो..
हात नको लावूस… ती विरघळुन जातात
कापराचे बोचरे क्षण… हातात येतात..!!!!
वा-याचा आकार आणि पा-याचं रूप
काय काय बघायचं ग….
तुझी नंतरची तडफ़ड नाही बघवत
हुरहुर लागते मनाला..
पण छान दिसतेस तेव्हाही,
वाहुन गेलेल्या वा-याला पकडताना…..
खरच,
खुप छान वाटतं...♥

प्रेम..


Monday, March 18, 2013

आयुष्यातील सर्वात वाईट व चांगली गोष्ट


आयुष्यातील सर्वात वाईट गोष्ट म्हणजे
जिव्हाळा (an
attachment )
अतिशय दुःख होते जेव्हा आपण तो घालवून
बसतो......
सर्व काही असून नसल्यासारखे वाटते.....

आणि आयुष्यातील सर्वात चांगली गोष्ट म्हणजे
एकटेपणा (a
lonliness )
कारण ह्यातून खूप
काही आपल्याला शिकायला मिळतं
आणि जेव्हा आपण तो घालवून
बसतो आपल्याला सर्व
काही मिळतं....

Saturday, September 22, 2012

कधी तू…


कधी तू…
रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू…
चमचम करणारी चांदण्यात
कधी तू…

कोसळत्या धारा थैमान वारा

बिजलीची नक्षी अंबरात
सळसळत्या लाटा भिजलेल्या वाटा
चिंब पावसाची ओली रात
कधी तू…
रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू…
चमचम करणारी चांदण्यात
कधी तू…
अंग अंग मोहरणारी आसमंत
दरवळणारी रातराणी वेडया जंगलात
कधी तू…
हिरव्या चाफ्याच्या पाकळ्यात
कधी तू…
रिमझिम
झरणारी बरसात
कधी तू…
कोसळत्या धारा थैमान वारा
बिजलीची नक्षी अंबरात
सळसळत्या लाटा भिजलेल्या वाटा
चिंब पावसाची ओली रात
कधी तू…
रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू…
चमचम करणारी चांदण्यात
जरी तू…
कळले तरी ना कळणारे
दिसले तरी ना दिसणारे
विरणारे मृगजळ एक क्षणात
तरी तू
मिटलेल्या माझ्या पापण्यात
कधी तू
रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू…
कोसळत्या धारा थैमान वारा
बिजलीची नक्षी अंबरात
सळसळत्या लाटा भिजलेल्या वाटा
चिंब पावसाची ओली रात
कधी तू…
रिमझिम झरणारी बरसात
कधी तू…
 चमचम करणारी चांदण्यात..


Monday, September 17, 2012

भगवान गौतम बुद्ध


भगवान गौतम बुद्ध उपदेश देण्याकरिता आनंदसोबत एका गावाला चालले होते. रस्त्यात
त्यांनी एक छोटी नदी ओलांडली आणि पुढे गेले. कडकडीत ऊन पडले होते आणि दिवस खूप
गरम होता. थोड्या वेळानंतर भगवान बुद्ध यांना तहान लागली. ते एका वृक्षाखाली
विसावले आणि आनंदला थोड्या वेळापूर्वी ओलांडलेल्या नदीतून पाणी आणायला
सांगितले. तो नदीपर्यंत पोहोचला. त्याने पाहिले की पाणी गढूळ आहे आणि
पिण्यायोग्य नाही. तो परत आला आणि बुद्धांना सांगितले की, पाणी स्वच्छ नाही.
मग भगवान म्हणाले, परत जा आणि पाणी स्वच्छ होईपर्यंत प्रतीक्षा कर.

आनंद परत गेला. तोपर्यंत काही माती खाली तळाला गेली होती. पण, पाणी अजून
अस्वच्छच होते. काही करण्यासाठी नव्हते म्हणून आनंद नदीकाठी ध्यानात बसला.
थोड्या वेळानंतर त्याने डोळे उघडले तर काय बघतो की पाणी अगदी स्वच्छ झालेले
होते. माती पूर्णपणे खाली तळाला गेली होती. आमच्या मनाचेही तसेच आहे. जशी माती
पाण्याला घाण करते तसेच आमचे विचार आमच्या चेतनेला गढूळ करतात. ज्या क्षणी
आम्ही विचारांकडे लक्ष देत नाही, त्यांना महत्त्व देत नाही, आमच्या अंतर्मनात
मौन उतरायला लागते. आम्हाला चेतनेची शुद्ध स्थिती प्राप्त होते. यालाच ध्यान
म्हणतात.