फुलपाखरु

तुटताना तारा मला आवरजुन पाहायचाआहे,
मला माझ्यासाठी काहीनको फक्त तुझ्यासाठी..

काहीतरी मागायच आहे..!
तुला माहित नसेन तुझ्यासाठी..
कोणीतरी झुरतय..

कळीला त्रास होऊ नये म्हणून..
एक फुलपाखरु बागेबाहेरच फिरतंय...!

अखेर मन माझे...

"अखेर मन माझे,
मोडावेच लागले.. ..

तिच्याचं नावाने पाहिलेले..एकचं स्वप्न होते,
ते पण तोडावे लागले.. ..

इतकं प्रेम केलयं मी तिच्यावर,की काय सांगू तुम्हाला.. ..

तिच्या सुखासाठी....
तिलाचं सोडावे लागले.. .."

पाखरु

दु:ख नाही.,तुझ्यावर प्रेमकेल्याचं सुख आहे..!!

तुझ्याविना जगणंअसह्य आहे.,पणइतरांसाठी जगणंकर्तव्यआहे.!!

खुप काहि सांगायचंहोतं तुला पण....मनातलं मनातचराहून गेलं..

सुखाचंघरटंबांधण्या आधीचपाखरु रानातलंउडून गेलं !!

आरोप

आरोप असा तिचा कि मी लाधला नाही तिच्यावर
आठवणीच ओझे घेतले होते मी खांद्यावर...

दिसली होती सावली पण माझा विश्वास नवता डोळ्यावर
जिंकून हि हरलो आज प्रेम नावाच्या डावावर...

क्षणभर असच वाटल तुझी हाक ऐकू येईल कानावर
वळून पाहत होतो पुन्हा पुन्हा त्या विरहाच्या वळणावर...

बोलली होतीस तूच सये विश्वास आहे तुझ्यावर
दिलीस एक जखम नवीन माझ्या काळजावर....

आता जगायचं तरी कस माझ जगण्यालाच अर्थ नसल्यावर
मागे वळणे शक्य नाही आता पुन्हा ओळखीच्या रस्त्यावर.....

कधी कधी मला ही वाटतं..

कधी कधी मला ही वाटतं
माझं ही कुणीतरी असावं
मीठी मध्ये तिच्या
तासन तास बसाव
तिच्यावर इतक प्रेम करावं
की जगातलं सर्व सुख तिला द्यावं
अन तिच्या डोळ्यात आपलं
प्रेमाचं जग पाहावं
तिच्याबरोबर पावसात एकत्र फिरावं
एकत्र नदीकाठी बसावं
तिच्या सहवासात
स्वताला विसरावं
सुख दुखात तिच्या
असं सामील व्हावं
की रुततील काटे तिच्या पायाला
आणि लागतील माझ्या काळजाला घाव
मिळेल का अशी प्रियसी
नेहमी शोधात फिरावं...
मिळेल अशी कोणी तरी
या आशेवर जगत राहावं..

आज तुझी खूप आठवण आली,

आज तुझी खूप आठवण आली,
म्हणून मुद्दामच मोबाइल काढला,
तुझा जुना नंबर शोधून,
बंद असून सुद्धाएकदा तपासून पहिला,
नंबर अन अवेलेबल दाखवत होता,

इथे श्वास सारखा फुलत होता, का माहित नाही कसतरीच झालेलं,
मनात सारखं काहीतरी चाल्लेल,
हो तिथेच गेलेलो मी,जिथे पहिल्यांदा भेटलो होतो,
नजरेला नजरा देत,एकत्र राहणार बोललो होतो,
तू मात्र निघून गेलीस,
पण मी माझ दिलेलं वचन पूर्ण करतोय, मी अजूनहि तुझी तिथेच वाट पाहतोय,
तू गेल्यावरही तू जवळ असल्याचा भास होतोय ...

कधी- कधी ....

हे मन आज एकांतात
उगीचच रडत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.
कधी- कधी ....
तूझं ते माझ्यावर रागावणं,
आणि मी रागावले तर झटक्यात मला मनवणं,
ती एक-एक आठवण, मनाला आज सलत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

कधी-कधी ....
तूझं ते मला भेटण्यासाठी बोलावणं,
आणि मी "नाही" म्हणताच, अल्लडपणे हट्ट धरणं,
तूजा तो हट्ट आजही माझ्या स्मरणात आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

कधी- कधी ....
तूझं ते माझ्यासाठी वाट पाहणं,
मी उशिरा आले कि माझ्यावर ओरडणं,
पण माझ्या एका .....,sorry मुळे
तूझा तो राग "स्मित हास्यात" विरून जाणं,
आजही ते हसू माझ्या आठवणीत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.
खरंच ...........

हे मन आज एकांतात
उगीचच रडत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

तू

तू निघून गेल्याचं दु:ख नाही.,
तुझ्यावर प्रेम केल्याचं सुख आहे..!!
तुझ्याविना जगणं असह्य आहे.,
पण इतरांसाठी जगणं कर्तव्य
आहे.!!

खुप काहि सांगायचं होतं तुला पण..
 मनातलं मनातच राहून गेलं..
सुखाचं घरटं बांधण्या आधीच
पाखरु रानातलं उडून गेलं !!

व्हॅलेंटाईन

विचार केला करायचं का
"कयामत तक" आमिरसारखं.?
त्याला निदान जुही मिळाली,
आम्हाला घर ही व्हायचं परकं !
आमच्या स्टोरीत नुसतेच व्हिलन
कुठाय "हिरॉइन"?
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
आमच्यापेक्षा देवदास
कीतीतरी जास्त होता सुखी
पारो नाहि तरी
निदान मिळाली असती 'चंद्रमुखी'
आमच्या नशिबात फ़क्त आंबट द्राक्ष,
कधी मिळणार वाईन..?
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
सरते शेवटी कंटाळून घातलं
विघ्नह्र्त्याला साकडं
म्हणाला तुलाच नाचता येईना
अंगंण कुठं वाकडं...??
"सध्या शेड्युल्ड बिझी आहे,
पुढ्च्या वर्षी पाहीन"
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
आता कळतंय हा प्रेमाचा
सगळा खोटा थाटखरं
प्रेम स्वत्ताहुनच शोधत येईल वाट
कुणीतरी कधीतरी नक्की होईल
आपल्याला जॉईन
सगळेच दिवस मग प्रेमाचे,
कशाला हवा हा व्हॅलेंटाईन...??

विसरणं शक्य नसलं तरी

विसरणं शक्य नसलं तरी,
आठवण तुझी काढणार नाही.

भारावून जरी गेलो तरी,
नयनी आसवं दाटणार नाही.

छळलंस किती तू मला तरी,
सवे तुज कोणी भांडणार नाही.

डोळ्यात उभे पाणी जरी,
थेंब एकही सांडणार नाही.

आग दु:खाची कोणत्याही,
अश्रूंच्या पाण्यानं विझत नाही.

तरीही दोन अश्रू पाझरल्याशिवाय,
मन मात्र हलकं होत नाही.

ती...

तिला कधीकधी त्याची आठवण येते,
पावलांना तिच्या, भूतकाळात नेते.
ती डोळे गच्च बंद करून घेते,
पण स्वप्नातही स्वप्न त्याचेच येते....

"कसा असशील तू?" तिला थोडीशी काळजी वाटते ,
कधीकधी नकळत पण डोळ्यांत तिच्या पाणी साठते.
तडजोड कितीही केली मनापासून मान्य तिने...पण...
कितीही केलं,तरी भरून आलं कि आभाळ फाटते.

ती हसते, मग जग फसते...
तिच्या मनात काहीच नसूनही खूप काही असते,
मनातली ठिणगी 'कधी' पाण्याने विझते?
आतून जागी अन ती डोळ्यांनी निझते.

ब्रेक अप झाल्यावर...

ब्रेक अप झाल्यावर...
ब्रेक अप झाल्यावर ना ...
काय नाय रे.....
सकाळी तीच स्वप्न बघत उठायचं ...
उठल्या उठल्या मोबाईल हातात
घ्यायचा...
आजतरी तिचा मेसेज आलाय का..
नाही..
ब्रेक फास्ट करताना.. तिचाच विचार
करायचा....
"लग्न झाल्यावर रोज सकाळी कांदेपोहेच
घालेन
खायला"
हे हे... हे आठवून निमुटपणे चपाती घश्यात
घालायची
तिने"बी एफ झाला का रे?" अस नक्कीच
विचारल
असणार..
परत मोबाईल घ्यायचा .. मेसेजआलाय
का ...
नाही....
ऑफिस ला निघायचं....
रस्त्यात कोणी सुंदर मुलगी दिसली..
कि तिलाच आठवायचं..
प्रत्तेक येणा-जाणाऱ्या कपल्स मध्ये
स्वतःला आणि तिला बघायचं
तेवढ्यात मोबाईल वायब्रेट होणार....
"ऑफिस ला निघालास का रे?...."मेसेज
असेल
तिचा...-_-
मोबाईल घ्यायचा...तिचाच मेसेज आलाय
का?
नाही.....
दुपारी... संध्याकाळी... असाच मोबाईल
चेक करत
बसायचं...
फोन तर उचलत नाही ... निदान मेसेज
तरी करेल...
या खोट्या आशेवर पूर्ण
दिवसमोबाईलशीच नात
जोडायचं...
एकच प्रश्न स्वतःला....तिचा चमेसेज
आलाय का?
एकच उत्तर स्वतःला... नाही.....
रात्री ऑफ लाईन जायची वेळ आली...
कि न राहून
तिला हाय करायचं...
थोडा वेळ रिप्लाय ची वाट बघायची....
आणि निघून जायचं..
आजचा पूर्ण दिवस... आणि ब्रेक अप आधीचे
दिवस
आठवायचे...
आणि हळू हळू डोळे ओले करायला सुरुवात
करायची.....
मग ओल्या डोळ्यानीच
स्वतःच्या नशिबाला दोष
द्यायचा....
आणि मनातच... उत्तराची अपेक्षा न
करता.....
स्वतःला २ देवाला २ आणि तिला २
प्रश्न
करायचे....
सर्व झाल... कि एका हाताने
उशी किती ओली झाली
याचा वेद घ्यायचा..
उशी उलटीकरायची...
आणि परत तिलाच आठवून स्वप्नबघत झोपून
जायचं....
कारण उद्या सकाळी तिचा मेसेज येणार
आहे ना.....
असच करायचं रोज....
साला....
ब्रेक अप नंतर तिची आठवण काढून
रडण्यात
आणि रडवी गाणी ऐकण्यात एक वेगळीच
मजा असते.

आयुष्य खूप सुंदर आहे

आयुष्य खूप सुंदर आहे,सोबत कुणी नसलं तरी,
एकट्यानेच ते फुलवत रहा,
वादळात सगळं वाहून गेल,
म्हणुन रडत बसू नका,
वेगळ अस काही, माझ्यात खास नाही असं म्हणून उदास होऊ नका.

मृगाकडे कस्तुरी आहे,
फुलात गंध आहे,
सागराकडे अथांगता आहे,
माझ्याकडे काय आहे, असं म्हणून रडू नका,

अंधाराला जाळणरा एक सूर्य तुमच्यातही लपला आहे.
आव्हाहन करा त्या सूर्याला!!!!!
मग उगवेल तो तुमच्या आयुष्यात नवीन क्षितिज घेऊन.
अंधारामय रात्र संपवून सोनेरी किरणांनी सजून
मग रोजच उगवेल एक नवी सकाळ,
उत्साह ध्येयाने भारुन म्हणून म्हणतो....

आयुष्य खूप सुंदर आहे,
सोबत कुणी नसल तरी
एकट्यानेच ते फुलवत रहा...

हरवलो असा मी कसा,

हरवलो असा मी कसा,
कुठेच काही मागमुस का नाही??
शोधतो वाट चाललो ती,
कुठेच एकही पाऊलखुण का नाही??
क्षितिजावर रक्ताळ शाई जरी,
कुठेच मावळतीचा भाव का नाही??
छाताडावर वेदनांचा नाच तो,
कुठेच ताजा घाव का नाही??
एकटाच उरलो रणावरी,
कुठेच जिंकण्याचा उन्माद का नाही??
जिवंतच जळतो सरणावरी,
कुठेच पावसाचा उच्छाद का नाही??
मागण्याचा हट्ट पुराणा,
कुठेच देणारा कर्ण का नाही??
लुबाडण्याचा नाद आजन्म,
कुठेच स्वार्थ पुर्ण का नाही??
काळाकुट्ट काळोख रात्रीचा,
कुठेच कसा काजवा का नाही??
पुन्हा एकदा हरवुदे मला,
कुठेच कसा चकवा का नाही??

नशीब

नशीबाचा खेळच काही वेगळा असतो
ज्याची असते मनाला आंस
तोच आपल्यापासून दूर असतो
कित्येक प्रयत्न करून देखील त्याच्या सहवासात आपण नसतो
या जीवनात लोक येतात आणि जातात
क्वचितच, ह्या हृदयात प्रेमाचे बीज पेरून जातात
पण प्रेमाचे झाड फुलाचे कि काट्याचे
हे तर ती लोकच ठरवतात
प्रेम - आहे एक मोठा कोडे
जे सुटता सुटत नाही
माणूस पडतो त्याच्या प्रेमात
ज्याला प्रेमाचा प सुधा
कळत नाही
का असे होते, कि ज्याच्यावर
प्रेम केले ती कधी भेटत नाही
हृदयावर कोरली गेलेली तुझी छवी
काही पुसत नाही
या नशीबाचा खेळच काही वेगळा असतो
असतो जो हवा आपल्यायला , तोच नेमकी दूर असतो

कविता

रोज काहीतरी लिहाव
म्हणून मी वही हाती घेतली
तेंव्हा कळलं मला मन शब्दांच
माझ्या वहीत जागा मिळवण्यासाठी
त्यांच्यात पण चढाओढ चालली…
शब्दांच हे प्रेम पाहून
मी ही भारावलो
एकामागून एक वहीत उतरवत
कविता लिहायला लागलो
कविता कधी पूर्ण झाली
हे कळलंच नाही
वाचून झाल्यावर डोळ्यातल पाणी
त्या ओळींनाही सोसलं नाही
माझी कविता माझं मन असत
वेलांटीने उकाराच चोरलेलं मन असत
काना आणि मात्राच मिलन असत
माझी कविता माझं मन असत
कविता पूर्ण होते
तेंव्हाच मला कळत.

आठवण

आठवण येते तुझी
कुणाला सांगता ही येत नाही
वादळ उठलंय उरात
शांत व्हायला आता
आधार ही सापडत नाही ....

आज ही थांबलोय मी त्या वाटेवर
तू परत येणार या आशेवर
तू सोडून गेलीस मला वा-यावर
तरीही माझा विश्वास आहे मला आपल्या प्रेमावर.

आजही पुन्हा तेच झाले,

आजही पुन्हा तेच झाले,
डोळ्यात माझ्या तुझे अश्रु आले,
आजही पुन्हा तेच झाले,
मनाला माझ्या फक्त तुझे वेड लागले.

येताच आठवण तुझी,
मनाला माझ्या खुप सावरले,
तरीही पुन्हा तेच झाले,
सर्व जुने पुन्हा नवे झाले.

कुणी नाही तु माझा,
मनाला माझ्य खुप समजावले,
तरीही पुन्हा तेच झाले,
मन तुझ्याविना उदास झाले.

जगायचे आयुष्य सुखात,
अनेकांनी सांगुन पाहीले,
तरीही पुन्हा तेच झाले,
तुझ्याविना हे आयुष्यच नकोसे झाले...♥♥♥

"एकटे"

दूर जाताच तू
मनी दाटले अश्रू
प्रेमाचे दुख हे
कसे नयनी लपवु

...आठवणीत राहणे
जमेलच असे नाही
विसरणे अश्यक्या आता
कसे तुला समजत नाही

प्रेमाची ती वचने
राहिली आता स्वप्नतच
जगणे फक्ता आता
"एकटे" या सत्यातच

प्रेम मिळणे कठीण
असे लोक माहनतात
प्रेम करून मग
एकटे का सोडून जातात?

फक्त तुलाच पाहायला आवडत...

आजही मला,
एकटच बसायला आवडत...
मन शांत ठेवून,
आठवणींच्या विश्वात
रमायला आवडत...
कधी कधी हसायला,
तर कधी कधी रडायला आवडत...
अन कवितांच्या शब्दात,
फक्त तुलाच शोधायला आवडत...

माझ्या काही शब्दांन मोळे,
हरवल मी तुला,
आज त्या शब्दांना आठवून,
स्वतःच स्वतःवर
रागवायला आवडत...
अन तू नसतानाही,
ह्या आठवणींच्या विश्वात,
फक्त तुलाच पाहायला आवडत...