ती...

तिला कधीकधी त्याची आठवण येते,
पावलांना तिच्या, भूतकाळात नेते.
ती डोळे गच्च बंद करून घेते,
पण स्वप्नातही स्वप्न त्याचेच येते....

"कसा असशील तू?" तिला थोडीशी काळजी वाटते ,
कधीकधी नकळत पण डोळ्यांत तिच्या पाणी साठते.
तडजोड कितीही केली मनापासून मान्य तिने...पण...
कितीही केलं,तरी भरून आलं कि आभाळ फाटते.

ती हसते, मग जग फसते...
तिच्या मनात काहीच नसूनही खूप काही असते,
मनातली ठिणगी 'कधी' पाण्याने विझते?
आतून जागी अन ती डोळ्यांनी निझते.

विसरणं शक्य नसलं तरी

विसरणं शक्य नसलं तरी,
आठवण तुझी काढणार नाही.

भारावून जरी गेलो तरी,
नयनी आसवं दाटणार नाही.

छळलंस किती तू मला तरी,
सवे तुज कोणी भांडणार नाही.

डोळ्यात उभे पाणी जरी,
थेंब एकही सांडणार नाही.

आग दु:खाची कोणत्याही,
अश्रूंच्या पाण्यानं विझत नाही.

तरीही दोन अश्रू पाझरल्याशिवाय,
मन मात्र हलकं होत नाही.

नाते तुझे अन माझे

तुझे अन माझे नाते
सागरात सामावणाऱ्या निर्मळ नदी सारखे,
तुझे अन माझे नाते
फुलास बिलगणाऱ्या वेड्या भुंग्या सारखे,
तुझे अन माझे नाते
चंद्रास एकटक पाहणाऱ्या प्रेमवेड्या चाकोरासारखे,
तुझे अन माझे नाते
झाडाला कवटाळनार्या कोवळ्या वेलीसारखे,
तुझे अन माझे नाते
उन्हात सुखावणाऱ्या थंडगार वाऱ्यासारखे,
तुझे अन माझे नाते
तसेच सर्वांसारखेच तरी निराळे
जमिनीवर राहून सुद्धा आकाशापर्यंत पोचणारे
मनाच्या कुपीत दडवून ठेवलेल्या प्रेमरूपी अत्तरासारखे
असे हे नाते तुझे अन माझे
शिंपल्यात जपून ठेवलेल्या सुंदर मौल्यवान मोत्यासारखे

प्रेम

रात्री जागून विचार करणं प्रेम
नसतं
स्वप्नात तिच्यासंगे जगणं प्रेम
असतं..
हातात हात धरुन चालणं प्रेम
नसतं
ती नसताना तिचं असणं प्रेम
असतं..
गुलाबाचं फुल देणं प्रेम
नसतं
पाकळीसम तिला जपणं प्रेम
असतं..
तिला हसवणं म्हणजे प्रेम
नसतं
तिच्या सुखात आपलं हसणं प्रेम
असतं..
तिला नेहमी सावरणं प्रेम
नसतं
तिच्यासंगे कधी रडणं सुध्दा प्रेम
असतं..♥♥

हृदयाला स्पर्श करणारी प्रेमकथा

एक मुलगा आणि मुलगी एकमेकांवर खुप प्रेम करायचे.मुलगा मुलगी दोघेही मध्यमवर्गीय घरातले होते.एक दिवस मुलगी त्या मुलग्याची प्रेमाची परीक्षा घ्यायची ठरवते.
तो जेव्हा तिच्या घरी येतो, तेव्हा ति बेडवर झोपलेली असते आणि त्याच्या हातात दिला जातो एक कागद...तो कागद दुसरा तिसरा काही नसुन तिला डॉक्टरांनी दिलेलं एक सर्टिफिकेट असतं ज्यात लिहीलेलं असतं की तिला कॅन्सर झालाय तिच्याजवळ फक्त 16 तासाचा वेळ शिल्लक आहे.ती
त्याच्या चेहर्यावरचे भाव बघण्यास खुप आतुर झालेली असते,पण तो काहीही न बोलता तसाच निघुनजातो.तिला वाटतं की बहुतेक त्याला कळलंय की हे सर्टिफिकेट खोटं आहे.
तो चार तासातच परत येतो आणि तिला म्हणतो,चल आणि पुढचे बारा तास मला कोणत्याही प्रकारचा प्रश्न विचारायचं नाही मी सांगेल तेच करायचं.असं सांगुन तो तिला घेऊन जातो,सकाळच्या नयनरम्य वातावरणात ती हिरवीगार झाडी आणि त्यावर पडलेलं दव,बाईकवर असतानाचा तो थंडगार झोंबणारा वारा याच्या आनंदाने ती खुपच शहारुन गेलेली असते.दोन्ही हात लांब करुन तो वारा कवेत घेण्याचा ती प्रयत्न करत असते.तिचा हाच आनंद त्याला हवा असतो.त्यानंतर तो तिला प्राणीसंग्रहालय ात घेऊन जातो तिने आधी न पाहीलेले कितीतरी प्राणी तिथे पाहीले आणि जे तिला खुप आवडले.थोड्या वेळानंतर तो तिला esselworld मध्ये घेउन गेला.water games,उंचच उंच पाळणे,जलतरण तलाव अशा वेगवेगळ्या गोष्टींमध्ये ती इतकी रमुन गेली की या जगाचं तिला भानंच नाही राहीलं,तिच्या चेहर्यावरचा ओसंडुन वाहणारा आनंद त्याला खुपच मोहुन जातो.
संध्याकाळचे सहा सव्वासहा वाजता तो तिला समुद्रकिनारी घेऊन जातो,तिने कधीही आधी न पाहीलेला सनसेट पॉईँट तो तिला दाखवतो. ते पाहुन ती हळुच त्याच्या मिठीत विसावते...तिथे दोघेही एकत्र फोटो काढुन घेतात ते फोटो तो तिची शेवटची आठवण म्हणुन स्वतःजवळ ठेवुन देतो.काही वेळानंतर ते शॉपिंगला जातात तिला जे जे आवडतं ते ते सगळं ते दोघे खरेदी करतात तो स्वतःसाठी मात्र काहीही खरेदी करत नाही.रात्र झाली नंतर ते तिच्या घरी जातात.दिवसभरच्य ा मिळालेल्या आनंदाच्या वातावरणातुन ती थोडी बाहेर येते मग ती विचारात पडते की याने इतके पैसे आणले कुठुन?हाच प्रश्न ती त्याला विचारते.तो म्हणतो,तुझ्यासा ठी मी माझं घर विकलं.हे ऐकल्यावर तिचा खुप संताप होतो.आणि ती त्याला म्हणते,अरे पण का विकलंस तु घर?

तोःतुझ्यासाठी।त ुझ्याकडे आयुष्याती फक्त सोळा तास शिल्लक आहेत,जेव्हा हे मला कळलं तेव्हा खरंतर रडावसं वाटत होतं,पण तुझे उरलेले आयुष्य तु फक्त आणि फक्त आनंदाने जगावंस.असं मला वाटत होतं.आणि तो आनंद जर मला तुला द्यायचा झाला तर मला माझं घर विकावं लागेल याची जाणीव मला झाली. म्हणुनच मी माझं घर विकलं.आता हेच बघ ना आज दिवसभरात तुला दुसरी कशाची आठवण आली का?नाही ना हेच तर हवं होतं मला...हे ऐकताच तिच्या हातातुन शॉपिंग केलेल्या बॅग्झ खाली पडल्या आणि तिने त्यालामिठीत घेतलं.
ती म्हणाली,मला माफ कर.. प्लीज मला माफ कर मी तुझी दोषी आहे तु मला सांगशील ती शिक्षा मी भोगायला तयार आहे.
तोःकशाबद्दल?
तीःमी तुझ्याशी खोट्याने वागले.मला कॅँसर वगैर काही झालेला नाही मी तर फक्त तुझी परीक्षा घेण्यासाठी खोट बोलले,खोट्याने वागले मला माफ कर...
ती खरंच आपल्याला सोडुन जाणार नाही या आनंदाने त्याचे डोळे पाण्याने भरुन आले,घर गमावल्याच्या दुःखापेक्षा प्रेयसीला पुन्हा एकदा मिळवल्याचा आनंद त्याला जास्त होता आणि त्याने तिला माफ केलं.त्यांची मिठी आणखीनच गडद झाली.तो तिला म्हणतो,तु खरंच मला सोडुन जाणार नाहीस ना?नाही रे राजा मी तुला कधीही सोडुन जाणार नाही.
खरंच हा दिवस माझ्या आयुष्यातील सर्वाँत आनंदाचा दिवस आहे.संपुर्ण आयुष्यभर जितकं रडलो नसेन तितकं मी तुला कँसर झालाय ही बातमीऐकल्यापासुन रडलोय.....i m so sorry मी तुझ्याशी पुन्हा असं खोटं बोलणार रे.....its ok पण पुन्हा असली चेष्टा करु नकोस,नाहीतर तुझ्या आधी मीच मृत्युला सामोरं जाईन..तो असं बोलताच तिने त्याच्या तोँडावर हात धरला आणि ते पुन्हा एकमेकांच्या मिठीत विसावले....
मित्रांनो असं म्हणतात की प्रेम जितक्या परीक्षेत पास होत जातं तितका त्यातला गढुळपणा कमी कमी होत जातो आणि त्याचं पावित्र्य वाढत जातं.ही गोष्ट मलाही मान्य आहे पण त्या परीक्षा किती आणि कोणत्या प्रकारच्या असाव्यात यालाही काहि मर्यादा आहेत की नाही?हीच गोष्ट लक्षात ठेवा आणि तुम्ही डोळसपणे निवडलेल्या साथीदारावर डोळेझाकुन विश्वास ठेवा. म्हणजे बघा तोच साथीदार तुमची किती सुरेख साथ निभावतो ते...

  Source  मराठी लव्ह स्टोरीज . . . 

मैत्री

मैत्री म्हणजे सुंदर पहाट
कधीही न हरवणारी दोस्तीची वाट..
आयुष्याला पडलेलं गोड स्वप्नं
सगळी उत्तरं सापडणारा मजेशीर प्रश्न..
फुलणारं हसणारं प्रत्येक फूलं
कधी चुकलं तर सावरणारं पाऊलं
आठवडयातून ऊगवणारी रविवारची सकाळ
हवीहवीशी वाटणारी रम्य संध्याकाळ..
मैत्री म्हणजे हवेतला ऊबदार गारवा
अन् जणू दरवळणारा मारवा
अंगावर घ्यावा असा राघवशेला
एकदा घेतला तरी बस्स असा अमृतप्याला..
ऍकत रहावी अशी हरीची बासरी
अस्मानीची असावी जशी एक परी..
मैत्री म्हणजे अत्तराची ईवलीशी कुपी
दु:खावरची हळुवार जादूची झप्पी
मैत्री म्हणजे न दिसणारा हातामधला हात
नेहमीकरता असणारी तुझीचं साथ..
सोबत रहा तू फक्त.. इतकंचं एक मागणं आहे..
तू असल्यावर अवघं जीवन देखील गाणं आहे..♥♥

मैत्री दिनाच्या खुप खुप शुभेच्छा....

मैत्री दिनाच्या खुप खुप शुभेच्छा....

मैत्री

मैत्री म्हणजे प्रेम
मैत्री म्हणजे जाणीव
मैत्री शिवाय जीवनात
आधाराची उणीव

मैत्री म्हणजे विश्व
मैत्री म्हणजे आकाश
मैत्री म्हणजे तिमिरात
वाट दावणारा प्रकाश

मैत्री म्हणजे सुख दु:ख
मैत्री म्हणजे हर्श
मैत्री म्हणजे जिव्हाळ्याचा
हळुवार स्पर्श

मैत्री म्हणजे रान
मैत्री म्हणजे कोवळे उन
मैत्री म्हणजे जीव जडणारी
सुमधुर वार्याची धुन

मैत्री म्हणजे खेड
मैत्री म्हणजे पायवाट
मैत्री म्हणजे पिकाला
पाणी पाजणारा मळ्यातील पाट

मैत्री म्हणजे तेज
मैत्री म्हणजे तारा
मैत्री म्हणजे प्रत्येकाला
हवा असणारा मोहक वारा

मैत्री म्हणजे दिलेला शब्द
मैत्री म्हणजे आन
मैत्री म्हणजे घातलेली शपथ
मैत्री म्हणजे प्राण

मैत्री म्हणजे ओढ
मैत्री म्हणजे आठवण
मैत्री म्हणजे आयुश्यातील
न सम्पणारी साठवण..

Happy Friendship Day.....

कारण ती मला आपला "best friend" मानायची ..

मला वाटायच तीच माज्यावर जीवापाड प्रेम आहे .
फ़क्त मी विचारायची देरी आहे ..
मलाही ती प्रचड आवडायची
...जेव्हा ती मला आपला "best friend" म्हणायची ,
... मनातल गुपित फोडायची ,
लाडत येऊन बोलायची ,
लटक रागवायाची ,
माज्याशी भान्डायची ,
गप्पा मारायची ..
माज्या कविता ऐकायाची,
त्याना उत्सुर्फ़ दाद द्यायची ..
माज्यावर प्रेम करायची ..

पण मला माहित नव्हत ती मला
फ़क्त आपला "best friend " मानायची ..

मला खुप यातना जाल्या, जेव्हा ती म्हणाली .
"मी प्रेमात पडले रे त्याच्या...."
पण तिच्या अपेक्षेप्रमाणेच मी तेव्हा तिची थट्टा केली .
अन तिची कळी लगेचच खुलवली,
तिला काय सांगू काय नको जालेल.
असे तिला मी कितीदा तरी पहिलेल .
मी म्हणालो, "मज़ा आहे बुवा एका मुलीची.!"
ती म्हणाली," तुला पण मिळेल रे साथ कोणा सुन्दरीची.!"
मन रडत असतानाही रडत होतो.
तिला कलू न देण्याची सगळी काळजी घेत होतो .
तिला पण काहीच कळल नाही .
प्रेमात पडलेल्या तिला वेगळ काहीच दिसत नाही .

मी पण तसदी घेतली नाही मनातल काही बोलायची..
कारण ती मला आपला "best friend" मानायची ..

ती गेल्यावर मी सुन्न जालो ,
आतल्या आत मी मग्न जालो ,
तिच्या आठवणी मी आठवू लागलो .
त्या पुसून टाकायचा निष्फ़ळ प्रयत्न करू लागलो ,
तिच्याशी बोलताना मी तिची खुप थट्टा करायचो .
'त्याच्या' नावाने तिला भरपूर चिडवायचो .
कोणाशी भांडल्यावर मात्र तिला माजी आठवण यायची .
आजही माज्या मध्यस्थीची तिला गरज वाटायची ,
ती अजुन ही माज्याशी खुप बोलायची ,
खुप काही सांगायच म्हणायची ,
पण कधी ते सांगायला विसरायाची..

मनातले अश्रु मी तिला कधीच दिसू दिले नाहीत ,
कारण ती मला तिचा " best friend " मानायची .

मी मात्र आतल्या आत कुढत बसायचो,
माज्याच एकटेपणात हरवलेला असायचो.
तिचे बोलणे ऐकत असताना ,
मुकपणे आपले अश्रु गिळत असायचो
तिच्यासमोर नाटक करणे फारच कठीण होते .
त्याच तीच भांडण ती मला येऊन सांगायची .
माज्याशी बोलून मोकळ वाटल अस म्हणायची.
स्वत:च्या वेदना लपवून तिचे बोलणे..
शांतपणे ऐकून घ्यायचो .
एक दोन गोष्टी सांगून..
तिला बरे वाटावे असे काहीतरी करायचो ..

माज्या बोलन्यापेक्षा माज्या असन्यावरच ती समाधानी असायची ..
कारण ती मला तिचा" best friend " मानायची ..

आधेमधे तिलापण काही तरी हुक्की यायची ,
कोणाच्याही नावावरून मला चिडवून पहायची .
मीही हसून खोटा राग दाखवायचो ,
तिच्या चीडवन्यावर खोटे चिडून तिला खुष करायचो .
माज्या वेदना आणि दुःख कधीच दाखविले नाही ,
एका शब्दाने ही तिला कलु दिले नाही .
त्या दिवशी त्याची आणि माजी भेट जाली..,
माजी ठसठसणारी जखम पुन्हा उघडी पडली ..
तिने माजी ओळख चांगला मित्र म्हणुन करून दिली .
मी भेट दिलेल्या "माज्या कविताची वही" त्याला दाखविली.
दुसरयाच दिवशी त्याने तिला आपली कविता भेट दिली..
कारण त्याला कदाचित तिच्या बद्दल असुरक्षितता भासली .

तिला मात्र कधीच याची भिती नाही वाटायची..
कारण ती मला तिचा" best friend " मानायची .

तिच्या लग्नामधे तिने मला आवर्जुन बोलावले..
"लग्नाला नक्की यायचे " असे पत्रिकेत लिहून पाठविले .
माज्या ह्रुदयाची शकले मीच गोला केली ,
एक तिच्या आवडीचे गिफ्ट घेवून तिची भेट घेतली ..
चेहरा हसरा ठेवून मी काळजी घेतली तिला खूष ठेवायची .
कारण ती मला तिचा "best friend" मानायची..

तिच्या लग्नानंतर मात्र मी एक गोष्ट केली
कटाक्षाने तिची भेट टाळली .
माज्या वागन्यातला फरक .
तिला कलू द्यायची माजी तयारी नव्हती ..
कारण त्याच्या प्रेमात बुडालेल्या तिला..
माज्या अश्रुंची मुळीच कदर नव्हती .
मी इतके दिवस असे काही दाखवले नाही
कारण ती मला फक्त तिचा"best friend " मानायची ..

आयुष्यभर एकट राहून जगत आलो,
तिच्या पत्राना जानून बुजुन एक दोन ओळीत उत्तर लिहू लागलो
माज्या बिजी लाइफचा चांगला बहाना माज्या कड़े होता..
तिच्याही व्यापनमुले तिला आजिबत वेळ नव्हता ..
तरी पण माज्या एक दोन ओळीना ती उत्तर पाठवायची ..
कारण ती मला तिचा "best friend" मानायची..

तिच्या अखेरच्या क्षणी मी तिला भेटलो ,
इतके दिवस थाम्बलेल्या अश्रु संकट बोललो ..
शेवटच्या घटका मोजताना तिला फार बोलावले नाही ..
मलाही जास्त वेळ थाम्बवले नाही .
तरीही एका वाक्यात तिने सांगितले ..
"तू आता पर्यंत खरे मित्रत्व दाखवले "
डोळ्यानीच ती म्हणायचे ते म्हणाली ,
ती मला तिचा "best friend " मानायची..

आता माजाही प्रवास संपत आला आहे ,
मागे बघताना त्या हीरवळीचा हेवा वाटत आहे ,
आताच पोस्टमन येवुन हे पारसल देवून गेला ..
माज्या मनात प्रश्नांचे काहुर माजवुन गेला .
काय गरज होती का तिला तिच्या मृत्युपत्रात
आवर्जुन माज्या साठी काही ठेवायची ...!
पण नाही , कारण ...
ती मला तिचा "best friend " मानायची..

तिच्या डायर्यांमधे सापडले ,
माजे हरवलेले क्षण, आठवणी ,
खोडया, थट्टा, हसने, बोलणे, रडणे..,
गुपित, गोष्टी, गाठी, भेटी ...
मैत्री आणि बरच काही ..

मैत्रीण

कॉलेज मध्ये आपल्या खूप मैत्रिणी असतात,
पण जी आपल्याला पाहुन सुंदर smile देते ना,
ती आपली खास मैत्रीण असते.
जी आपल्याला रोज SMS करते,
आणि जिच्या SMS la आपल्याला पण छान
Reply द्यावसा वाटतो ना,
ती आपली खास मैत्रीण असते.
जिच्याशी बोलताना आपल्याला खूप मजा येते,
पण तिच्या नजरेला नजर देऊनआपण कधी बोलू शकत नाही,
ती आपली खास अशी मैत्रीण असते.
तिची पण अवस्था काही निराळी नसते,
कारण, ती पण आपल्याशी बोलणे टाळत असते ना,
ती आपली खास अशी मैत्रीण असते,
ती कधी कॉलेजला नाही आली तर,
जीची आपल्याला विचारपूस करावीशी वाटते
ना,
ती आपली खास मैत्रीण असते.
कधी मित्र-मैत्रिणींशी बोलताना जी आपली
बाजू घेऊन बोलते ना,
ती आपली खास मैत्रीण असते,
जिच्या प्रेरणेमुळेच आपल्याला अशी कविता करावीशी वाटते,
आणि जी आपल्या अशा कवितांना नाही आवडल्या तरी,
छान होती... अशी एक दाद देतेना,
ती आपली खास अशी मैत्रीण असते

शाळा आणि कॉलेज

शाळा: पेन्सिल ,रबर,शार्पनर,पेन,पट्टी....
कोलेज:एक बॉलपेन तो पण मित्राकडून घेतलेला ;)

शाळा:वर्गात येण्याआधी "टीचर ,मे आय कम इन?" किंवा "टीचर ,मी आत येवू का?"
कोलेज: वर्गाजवळ येणार किती बसलेत ते बघणार आणि मोबयील कानाला लावून परत जाणार .

शाळा: सर्व विषयांची पुस्तक आणि वह्या स्वतःजवळ ठेवणार !
कोलेज:मित्राला बोलणार "अरे यार वहिचे एक पान तर डे ना"

शाळा: शाळेत पेपर लवकर देवून निघाला तर सर्व बोलणार काय स्कॉलर आहे हा यार
कोलेज:कोलेज मध्ये सर्व बोलणार "काही येत नाही त्याला म्हणून निघालाय"

शाळा:शाळेत उशिरा आले कि शेवटच्या बाकावर बसावे लागते
कोलेज: कोलेज मध्ये उशिरा आले कि पहिल्या बाकावर बसावे लागते

शाळा: यार मला ती आवडते
कोलेज:साभाळून बघ रे वाहिनी आहे तुझी...

आता सांगा पाहू काय जास्त आवडत??

माझे प्रेम एकतर्फी नसावे...

ती बोलत तर नाही
तीचे डोळे खुप बोलतात,
मी फक्त पाहात राहतो
पाय आपोआप तीच्याकडे वळतात.

सतत कसला तरी
वीचार करत असते,
काय माहीत तीच्या
मनात काय चालते.

हासतानाही ती खुप
कमी हासु पाहते,
पण हासताना तीच्या
गालावर खळी पडते.

ती उभी असते तीथेच
कुठेतरी मी ही उभा राहतो,
ती जवळ नसली तरी
सहवास तीचा मला जाणवतो.

खरच भीती वाटते
मला तीच्या जाण्याची,
माझ्या कवीतेत पुन्हा
काळोख येण्याची.

ती आली होती प्रकाश
बनुन माझ्या जीवनात,
आता जाणवतो सहवास
तीचा ह्रदयाच्य स्पंदनात.

आता वाटते मला तीनेही
माझ्यावर प्रेम करावे,
फक्त तीच्यासाठी असलेलं
माझे प्रेम एकतर्फी नसावे...

अजूनही तू हवासा वाटतोस

अजूनही तू हवासा वाटतोस
का अजूनही तू हवासा वाटतोस
" एवढं " सारं झाल्या नंतरही .....

तुझे हात पहिले की ,
... कधीकाळी झालेल्या स्पर्शांची आठवण होते
तुझ्या अशा कितीतरी गोष्टींशी निगडीत
अगणित गोष्ट आठवत राहतात

तुझं नि माझं झालेलं शेवटचं भांडण
... शेवटचे माझ्याशी बोललेले शब्द ,शेवटचा तो राग
आणि मग पुढे, मी लपवलेले
सुक्या पापण्यान्मागचे ओले अश्रू
अन हसर्‍या खळीमागाची कडवट दुःख ....

वाटायचं की तुझेही डोळे भरून आले असतील
कदाचित तुही गुडघ्यांत मान खाली घालून
रात्रभर बसला असशील
झोपेची वाट बघत,
मी बोलल्याचे भास होऊन सुखावला असशील..तुही. ..कदाचित....

कोणास ठाऊक कदाचित सुटकाही मिळाली असेल तुला
माझ्यापासून ...माझ्या स्वभावापासून ....

आता बरेच महिने लोटले
आता बर्‍यापैकी पुसलं गेलय दुःख
शेवटी काळ हे जालीम औषध असतं
" असल्या " जखमांवर ...
किंवा नसेलही कदाचित .....

का अजूनही तू हवासा वाटतोस
" एवढं " सारं झाल्या नंतरही .....
तू मला हवासा वाटतोस..

शाळा आणि कॉलेज

शाळा: पेन्सिल ,रबर,शार्पनर,पेन,पट्टी....
कोलेज:एक बॉलपेन तो पण मित्राकडून घेतलेला ;)

शाळा:वर्गात येण्याआधी "टीचर ,मे आय कम इन?" किंवा "टीचर ,मी आत येवू का?"
कोलेज: वर्गाजवळ येणार किती बसलेत ते बघणार आणि मोबयील कानाला लावून परत जाणार .

शाळा: सर्व विषयांची पुस्तक आणि वह्या स्वतःजवळ ठेवणार !
कोलेज:मित्राला बोलणार "अरे यार वहिचे एक पान तर डे ना"

शाळा: शाळेत पेपर लवकर देवून निघाला तर सर्व बोलणार काय स्कॉलर आहे हा यार
कोलेज:कोलेज मध्ये सर्व बोलणार "काही येत नाही त्याला म्हणून निघालाय"

शाळा:शाळेत उशिरा आले कि शेवटच्या बाकावर बसावे लागते
कोलेज: कोलेज मध्ये उशिरा आले कि पहिल्या बाकावर बसावे लागते

शाळा: यार मला ती आवडते
कोलेज:साभाळून बघ रे वाहिनी आहे तुझी...

आता सांगा पाहू काय जास्त आवडत??

एकदा ती बसमध्ये अचानक दिसली

मित्राने ओळख करून दिली

मी विचारले , कोणत्या शाळेतली गं तू?

तुझ्याच शाळेतली , बघितलं नाही कधी मला तू?

काय सांगणार आता हिला

एकदा वर्गातल्या मुलीला हाच प्रश्न विचारला

चिडली होती जरा, "तू मुलींकडे कधी बघतच नाहीस"

काय करणार, तेव्हढी हिंमतच झाली नाही

हा, तर ती बस मधली मुलगी

आताही माझ्याच कॉलेजात होती

सुंदर ती होती, वाणीही मंजुळ होती

राज की बात, मला ती आवडली होती.

मग काय माझा बसस्टॉपला जायचा टाइम बदलला

वाट पाहण्यात एक-दोन बसही चुकू लागल्या

दूरून दिसताच ती, गोड गुदगुल्या होऊ लागल्या

देवकृपा, असा योगायोग वारंवार घडू लागला

बघता बघता दोन वर्षे अशीच सरली

तरीही स्टॉपपुढे माझी मजल नाही गेली

कॉलेज संपले, दोघांच्या वाटा वेगळ्या झाल्या

कोमल हृदयात माझ्या, हाय! , आठवणी मात्र राहिल्या

जेथे बसून मी खूप काही स्वप्ने रंगवली होती

तो स्टॉप आता खाली खाली वाटत होता

गेला उन्हाळा , गेला पावसाळा , हिवाळा ही गेला

तिच्या दर्शनासाठी हा मन्या पार तरसून गेला

या पावसाला काय वेड लागलंय का...?

या पावसाला काय वेड लागलंय का...?

वेळ ना काळ
केव्हाही येतो..
सकाळ ना संध्याकाळ
उगाच आपला बरसतो...

अरे,
याला कळत कसं नाही...!
ती मला भेटायला येणार होती..
वेळात वेळ काढून
निवांतपणे थांबणार होती...

ती येणार म्हंटलं की,
त्याचा कसा होतो बघा जळफळाट..
त्याच्यामुळे येता आले नाही की,
तिचा घेतो मग तो तळतळाट...

चिडुन नंतर ती बोलते,
याची तक्रार देवाकडे करायला हवी..
तो म्हणतो, देव तसा बाका आहे
त्याने ती ऐकायला तर हवी...

राग येतो तिला, म्हणते
हा तर खुपच निर्लज्ज आहे,
जायचे काहि नाव नाही..
फक्त इथेच बरसेल
इतरत्र याची कुठे धाव नाही...

कंटाळलेली ती,
आता मात्र जायला निघते..
म्हणते, आता बरी माझ्यापाठी
यालाही जायची लहर येते...

त्यालाही थोडी लाज वाटते..
थांबतो, बरसत रहातो निरंतर तिथेच...
सकाळ, दुपार, संध्याकाळ अन रात्रभर.....

खरं प्रेम.

जे हवे ते मिळत नसते...

जे मिळते ते हवे नसते...

आयुष्य तेच आहे...

जे अपयशा नंतरही यशाकडे धावत असते...


--------------------
कोणतेही स्वप्न केवळ जादूची कांडी फिरवून सत्यात येवू शकत नाही,
त्यासाठी अपार कष्ट करून घाम गळावा लागतो....
--------------------------
एकदा एका प्रियासी ने आपल्या प्रियकराला विचारले,
"तू मला नेहमी तुझ्याच हृदयात ठेवशील ना?
जसं मी तुला माझ्या हृदयात ठेवलं आहे तसं..."

तेव्हा प्रियकर आपल्या प्रियासिला म्हणाला,
"मी कधी तुला माझ्या हृदयात ठेवणार नाही.
कारण तू नेहमी माझ्या हृदयाच्या खोल दरीत असशील जिकडून तुला कोणीच काडू शकणार नाही
जर तुला बघायचच आहे माझं तुझ्यावर किती प्रेम आहे
तर मी सांगतो तसं कर,
तुझे डोळे बंद कर आणि ज्याचा चेहरा तुला दिसेल तो मीच असेन
तुझा हाथ तुझ्या हृदयावर ठेवून प्रत्येक हृदयाच्या ठोक्याला मेहसूस कर,
तो प्रत्येक हृदयाच्या ठोका नेहमी माझ्यासाठी धडकत असेल
जेव्हा तुझ्या आयुष्यात कधी खुशीचा क्षण येईल,
तेव्हा पहिला व्यक्ती जो खुशीचा क्षणात सामील असेल तो मीच असेन
जेव्हा तू कधी दुखी असशील आणि तुला रडावसं वाटत असेल,
तेव्हा तुझ्या भावनांना वाटून घेण्यासाठी आणि तुला दुखात हसवण्यासाठी मीच असेन
जेव्हा तू आयुष्यात कधी कठीण परीस्तीत असशील,
तेव्हा फक्त मला मनापसून हाक मार, बघ मी तुझ्या जवळच असीन
जेव्हा तू हे जग सोडून जाशील,
तेव्हा फक्त आपल्या बाजूला बघ मी तुझ्या सोबतच असेन
कारण मी नेहमी तुझ्याच बरोबर असीन माझी परी...

-------------------------------

नकार

तुझ्या नि माझ्यात
अस काहीतरी होत
खूप काही बोलूनही
आपल नात अबोल होत
तुझ्यापासून दूर राहताना ,

मी तरीही तुझ्या जवळ येते
प्रत्येकवेळेला
काहीतरी नवीन भासून
प्रत्येकवेळेला
काहीतरी नवीन हरवते ,

तू दिलेला नकार
मनापासून नव्हता
तुला नक्कीच समजल असेल
तेवढा माझ्या प्रेमावर
माझा विश्वास होता ..!!

कळत ग मला...

तुझ माझ्या कडे पाहन,
मी पाहताच, पट्कन नझर फिरवण...
अन मी नझर फिरवताच,
मला चोरून चोरून बघन...
कळत ग मला...

तुझ सगळ्यांशी खूप खूप बोलन,
पण माझ्याशी अबोल राहण...
अबोल राहून हि,
नझरेने खूप काही सांगण ...
कळत ग मला...

मित्रान बरोबर समुद्र किनारी फिरताना,
माझ ते मावळत्या सूर्याला एकट बसून पाहन,
मला पाहून तुझ माझ्याकडे येन,
अन कोणाच्या हि नकळत,
तो मावळता सूर्य माझ्या बाजूला बसून बघन ...
कळत ग मला...

तुझ्या मनातल गुपित,
तू कोणालाही न सांगण..
पण तुझ्या वागण्यातून,
ते मला नेहमीच कळन ...
आपण बरोबर चालताना,
तुझा हात माझ्या हाताला लागण,
अन सगळ्यांच्या नकळत,
तुझ हळूच माझा हात धरण...
कळत ग मला...

तुझ अबोल राहून,
माझ्यावर जिवापार प्रेम करण...
मला ते कधीच नाही कळणार,
अस नेहमीच समजत राहण ...
अन तुझ्याच नकळत,
माझ हि तुझ्यावर,
तितकच प्रेम करण...
कधी कळल का ग तुला....
कधी...
कळल...
का ग तुला..

तू फक्त हो म्हण

मी म्हंटल "अगं मी काहीही करेन तुझ्यासाठी
तुला हसतं पाहण्यासाठी, तुझी आस्व पुसण्यासाठी
तू फक्त हो म्हण ग..."

तिनेही लाजत म्हंटल "हो राजा मी तुझीच आहे रे,
माझ्याही श्वासाला गरज तुझीच आहे रे"

मग कसं कोण जाने, ती माझ्या मिठीत विरून गेली,
विर्घळूनच गेली, अगदी माझ्याही नकळत!!
आता मी मी राहिलो नव्हतो, न ती ती उरली होती
दोघानाही आता ओढ लग्नाची लागली होती..
मग न जाने का , नजर माझीच लागली .....

मी तिला अचानक माझ्या लग्नाची खबर सांगितली
अन थोड्याच वेळात रूम तिची गाठली पत्रीकेसोबत...
त्या भाबडीने हात तिचा कापला होता ..
मी जाण्यापूर्वी श्वास कधीच सोडला होता...
येऊन पाहून जा ग
पत्रिका आपल्याच लग्नाची आहे..
सोंग केलं होतं ग मी सारं...
फक्त तुला जळवण्यासाठी ...
आज तिच्या प्रेतासोबत माझंही प्रेत जळतंय...
जीव सोडला आहे....तरीही काळीज रडतंय.