मिठी

मिठीत तुझ्या अलगद 
लपवून घे मला...

कारण तुझ्या मिठीत मला 
पांघुरणात आल्यासारख वाटत...

तुझ्या मिठीत जगाचं अस्तित्व
हरवल्यासारख वाटत...

कोणताच आवाज नाही...
कोणतीच चाहूल नाही...

फक्त तुझ्या माझ्या हृदयाची
स्पंदनेच एकू वाटत..

मिठीत तुझ्या आज
मला हरवावस वाटत ...

आणि हा क्षण इथेच
थांबवावा बस इतकच वाटत...

नाती

काय असतात ना ही नाती
काही मनापासुन जोडलेली, तरं काही सहज तोडलेली
काही जिवाभावने जपलेली
तर काही नुस्तीच नावापुरती उरलेली.!

काही नितळ प्रेमासाठी जगलेली
तर काही बांन्डगुळा सारखी दुस-याच्या जिवावर वाढलेली.!
काही बिनधास्त सगळ्यांसमोर मांडलेली
तर काही भितीपोटी गुपितासारखी लपवलेली.!

काही मैत्रीच नाव दिलेली
तर काही त्याहीपुढील प्रेमाचा गाव असलेली.!
काहि ओझ्यासारखी वाहीलेली
तर काही आठवणींच्या ओलाव्यासारखी जपलेली.!

काहि नकळत मनाशी जुळलेली
तर काही स्वत:च अस्तिवच हरवलेली.!
काहि नुस्तीच नावपुरती ठेवलेली
तर काही उराशी जिवापाड सांभाळलेली.!

काहि मनसोक्त एकमेकांसोबत बागडलेली
तर काही मान-अपमानाच्या ओझ्या खाली दबलेली.!
काही मोत्याहुन अनमोल ठरलेली.
तर काही भंगारा सारखी विकाया काढलेली.!

काय असतात ना ही नाती काही मनापासुन जोडलेली
तरं काही सहज तोडलेली…..

रोज मी एक कविता करतो

रोज मी एक कविता करतो,
त्या कवितेत फक्त तिलाच बघतो..
तिला पाहून,
गालातल्या गालात हसतो...
अन हळूच भरलेले डोळे पुसतो...
आई ने विचारलं,"काय झाल?",
तर तिला काहीतरी थाप मारतो...
अन शब्दांच्या विश्वात,
परत तिलाच मी शोधत फिरतो ..
रोज मी हेच करतो...
माझी नसणार्या तिला,
रोज मी कवितेत बघतो...
अन सत्यात जरी ती माझी नसली,
तरीही..
रोज तिला मी कवितेत,
फक्त माझीच करतो...
रोज तिला मी कवितेत,
फक्त माझीच करतो.

कधी कधी मला ही वाटतं..

कधी कधी मला ही वाटतं
माझं ही कुणीतरी असावं
मीठी मध्ये तिच्या
तासन तास बसाव
तिच्यावर इतक प्रेम करावं
की जगातलं सर्व सुख तिला द्यावं
अन तिच्या डोळ्यात आपलं
प्रेमाचं जग पाहावं
तिच्याबरोबर पावसात एकत्र फिरावं
एकत्र नदीकाठी बसावं
तिच्या सहवासात
स्वताला विसरावं
सुख दुखात तिच्या
असं सामील व्हावं
की रुततील काटे तिच्या पायाला
आणि लागतील माझ्या काळजाला घाव
मिळेल का अशी प्रियसी
नेहमी शोधात फिरावं...
मिळेल अशी कोणी तरी
या आशेवर जगत राहावं..

आज आली होती ती ऑनलाइन

आज आली होती ती ऑनलाइन,
मला वाटले बोलेल ती माझ्याशी ,
मग मीच सुरुवात
केली बोलायला तिच्याशी ......
मला म्हणाली आठवण आहे का माझी,
मी म्हणालो हृदयात फक्त
प्रतिमा तुझी,
मला म्हणाली ऑनलाइन का नसतो ,
मी म्हणालो माझ्या शरीराच्या प्रत्येक
कणांमध्ये तुझाच सहवास असतो !

आज  ......
वाटले होते खुप काही बोलावे
मनातले दुःख तिच्याकडे खोलावे ,पण
वेळ नव्हता तिच्याकडे त्यात
माझी काय चुक
वेड्यासारखा प्रेम
करणारा मी,तिला काय समझेल
माझ्या प्रेमाची भूक !

आज  ......
 तिला मी नको आहे
हे मलाही कलून चुकले आहे ,
तिच्या बोलन्यातला राग दुखावतोय
आणि उपहासाने माझे मन जळतेय!

आज आली होती ती ऑनलाइन,
मला वाटले बोलेल ती माझ्याशी ,
मग मीच सुरुवात
केली बोलायला तिच्याशी ......
एक दिवस असा होता ,ती माझ्या वाचून
न रहायची
माझा प्रत्येक शब्द
फुलासारखा झेलायची
एकदा मला ऑनलाइन
पाहण्यासाठी तास न तास वाट पहायची ,
अणि आज ऑनलाइन आलो तर
पराक्यासारखे का वागायची !


......रात्रीचा दिवस
दिवसाची रात्र,केली होती मी
तिच्याच आठवनित एक एक दिवस
जगलो होता मी
प्रेमातून खरच मनातून बरच ह्र्धयातून
फारच दुःख भोगले मी
प्रेमाला सावरून ,मनाला आवरून,ह्रदयाला सावरून
हे जगच सोडले मी !

आज आली होती ती ऑनलाइन,
मला वाटले बोलेल ती माझ्याशी ,
मग मीच बोललो शेवटचे
तिच्याशी ......

कधी- कधी ....

हे मन आज एकांतात
उगीचच रडत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.
कधी- कधी ....
तूझं ते माझ्यावर रागावणं,
आणि मी रागावले तर झटक्यात मला मनवणं,
ती एक-एक आठवण, मनाला आज सलत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

कधी-कधी ....
तूझं ते मला भेटण्यासाठी बोलावणं,
आणि मी "नाही" म्हणताच, अल्लडपणे हट्ट धरणं,
तूजा तो हट्ट आजही माझ्या स्मरणात आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

कधी- कधी ....
तूझं ते माझ्यासाठी वाट पाहणं,
मी उशिरा आले कि माझ्यावर ओरडणं,
पण माझ्या एका .....,sorry मुळे
तूझा तो राग "स्मित हास्यात" विरून जाणं,
आजही ते हसू माझ्या आठवणीत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.
खरंच ...........

हे मन आज एकांतात
उगीचच रडत आहे,
तू माझ्या जवळ नाहीस
याची जाणीव छळत आहे.

आठवण

मी तुझी नेहमी आठवण काढेन
तू काढलीस नाही तरी चालेल,
होऊन होऊन काय होणार आहे
थोडसं वाईट वाटेल माझ्या मनाला एवढंच ना.

तुला स्वप्नातही वाटणार नाही
...
इतके प्रेम देऊन जाईन मी,
आयुष्भर तुझी साथ देणारे
अगणित प्रेम-पुरावे कशी जाळशील तू आता..?

मी समोरून येताना दिसल्यावर
कदाचित तू रस्ताही बदलशील,
पण जरा विचारून बघ स्वतःला
मिटवू शकशील का तू हृदयातील माझी प्रतिमा..?
आठवणींचा धसका आणिक भय स्वप्नांचे
तू गेल्यावर नको वाटते

जग स्वप्नांचे चिंब भिजावे मनी वाटते शहारतो मी
व्याकूळ होऊन मेघ सावळे चितारतो मी

परी विसरतो कधी न झरती ढग स्वप्नांचे
तू गेल्यावर नको वाटते जग स्वप्नांचे जाळून जाते

दुपार धुमसत सांज वितळते
मिठीत गहि-या अलगद जेव्हा रात्र कवळते
चहुबाजुंनी मला भेदिती शर स्वप्नांचे

तू गेल्यावर नको वाटते जग स्वप्नांचे तसाच ढळतो दिवस आणखी रात्री सरती
तसेच आहे जग हे सारे अवती भवती
तरी वाटते उलटून गेले युग स्वप्नांचे..

ती...

तिला कधीकधी त्याची आठवण येते,
पावलांना तिच्या, भूतकाळात नेते.
ती डोळे गच्च बंद करून घेते,
पण स्वप्नातही स्वप्न त्याचेच येते....

"कसा असशील तू?" तिला थोडीशी काळजी वाटते ,
कधीकधी नकळत पण डोळ्यांत तिच्या पाणी साठते.
तडजोड कितीही केली मनापासून मान्य तिने...पण...
कितीही केलं,तरी भरून आलं कि आभाळ फाटते.

ती हसते, मग जग फसते...
तिच्या मनात काहीच नसूनही खूप काही असते,
मनातली ठिणगी 'कधी' पाण्याने विझते?
आतून जागी अन ती डोळ्यांनी निझते.

व्हॅलेंटाईन

विचार केला करायचं का
"कयामत तक" आमिरसारखं.?
त्याला निदान जुही मिळाली,
आम्हाला घर ही व्हायचं परकं !
आमच्या स्टोरीत नुसतेच व्हिलन
कुठाय "हिरॉइन"?
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
आमच्यापेक्षा देवदास
कीतीतरी जास्त होता सुखी
पारो नाहि तरी
निदान मिळाली असती 'चंद्रमुखी'
आमच्या नशिबात फ़क्त आंबट द्राक्ष,
कधी मिळणार वाईन..?
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
सरते शेवटी कंटाळून घातलं
विघ्नह्र्त्याला साकडं
म्हणाला तुलाच नाचता येईना
अंगंण कुठं वाकडं...??
"सध्या शेड्युल्ड बिझी आहे,
पुढ्च्या वर्षी पाहीन"
कसा व्हायचा तीचा आणि माझा व्हॅलेंटाईन..?
आता कळतंय हा प्रेमाचा
सगळा खोटा थाटखरं
प्रेम स्वत्ताहुनच शोधत येईल वाट
कुणीतरी कधीतरी नक्की होईल
आपल्याला जॉईन
सगळेच दिवस मग प्रेमाचे,
कशाला हवा हा व्हॅलेंटाईन...??

विसरणं शक्य नसलं तरी

विसरणं शक्य नसलं तरी,
आठवण तुझी काढणार नाही.

भारावून जरी गेलो तरी,
नयनी आसवं दाटणार नाही.

छळलंस किती तू मला तरी,
सवे तुज कोणी भांडणार नाही.

डोळ्यात उभे पाणी जरी,
थेंब एकही सांडणार नाही.

आग दु:खाची कोणत्याही,
अश्रूंच्या पाण्यानं विझत नाही.

तरीही दोन अश्रू पाझरल्याशिवाय,
मन मात्र हलकं होत नाही.

आयुष्य खूप सुंदर आहे

आयुष्य खूप सुंदर आहे,सोबत कुणी नसलं तरी,
एकट्यानेच ते फुलवत रहा,
वादळात सगळं वाहून गेल,
म्हणुन रडत बसू नका,
वेगळ अस काही, माझ्यात खास नाही असं म्हणून उदास होऊ नका.

मृगाकडे कस्तुरी आहे,
फुलात गंध आहे,
सागराकडे अथांगता आहे,
माझ्याकडे काय आहे, असं म्हणून रडू नका,

अंधाराला जाळणरा एक सूर्य तुमच्यातही लपला आहे.
आव्हाहन करा त्या सूर्याला!!!!!
मग उगवेल तो तुमच्या आयुष्यात नवीन क्षितिज घेऊन.
अंधारामय रात्र संपवून सोनेरी किरणांनी सजून
मग रोजच उगवेल एक नवी सकाळ,
उत्साह ध्येयाने भारुन म्हणून म्हणतो....

आयुष्य खूप सुंदर आहे,
सोबत कुणी नसल तरी
एकट्यानेच ते फुलवत रहा...

फ़ेसबुकच्या भिंतीवरती

फ़ेसबुकच्या भिंतीवरती आजकाल,
टोळीयुद्धाचा भडका उडालाय....
टोळ्याटोळ्यांनी आदिमानवांनी,
काव्य रचनांचा फ़डशा केलाय....

जंगल झालंय कवितांचे सारे,
निबंध गोष्टीतर विचारु नका.....
कोण गप्पा मारतंय कुणीकडे,
तर कोण मारतंय कुणास हाका....

प्रत्येकाची वेगळीच टोळी,
पोष्ट नसतात फ़ाटकीच झोळी....
मारुन मुटकुन सैनिक आणतात,
जशी गळाला लटकती मासोळी....

टोळी आली की मोरक्या आलाच,
भाऊचा रोजचा तोराही नवाच....
त्याने काहीही भंकस लिहायचं,
पण कमेंटचा गठ्ठा त्याला हवाच...

आपलं नातं

असंच राहू दे ना आपलं नातं

त्याला उगाच प्रेमाचं नाव नको देऊया

आहोत ना एकमेकांसाठी खास

मग एकमेकांना घाव नको देऊया!,

द्यायचंच असेल तर देऊ ओठांवर हसू,

कधी उदास असू, तर खुदकन हसता येईल,

हृदयामध्ये थोडी अशी जागा

जीवनाच्या वाटेवर दमलो कधी,

तुझ्या सोबतीने बसता येईल,

पण ज्या छळतील आपल्याला अशा

आठवणींचा गाव नको देऊया

असंच राहू दे ना आपलं नातं

त्याला उगाच प्रेमाचं नाव नको देऊया!

प्रेमात नेहमी दुःखच असते.

मग कश्याला त्या दुखाच्या वाट्याला जाउया,

प्रेम आहे न दोघात हे

आपल्या नजरेला कळू दे ना,

असंच राहू दे ना आपलं नातं

त्याला उगाच प्रेमाचं नाव नको देऊया!

“प्रेम”

“प्रेम”

प्रेमात पडणं सोप्पं असतं

पण शेवटपर्यंत टिकवणं खूप अवघड असतं....

प्रेमात वचनं देणं सोप्पं असतं

पण ती निभावनं कठीण असतं....

प्रेमात दिवस–रात्र एकमेकांशी बोलणं सोप्पं असतं

पण विरह सहन करणं अशक्य असतं....

प्रेम करणं सोप्पं असतं

पण प्रेम विसरणं शक्य नसतं....

प्रेमात जगण्यासाठी वचनं द्यायची असतात

पण शपथा देवून जीवाला बरं वाईट करून घेवू नकोस

असं म्हणायची वेळ येवून द्यायची नसते....

प्रेम जगण्यासाठी करायचं असतं

आणि प्रेमातच जगायचं असतं....

प्रेमासाठी मरून प्रेमाचा अपमान करायचा नसतो....

प्रेम प्रेम असतं

दोन हृदयानचं अतूट नातं असतं....

एकमेकांना समजून घ्यायचं असतं

आणि एकमेकांबरोबरच जगायचं असतं....

प्रेम प्रेम असतं

प्रेमाचं विश्वच वेगळ असतं

आणि त्या विश्वात एकदातरी जगायचं असतं

पण प्रेम मात्र शेवटपर्यंत जपायचं असतं....!!

मैत्री

मैत्री म्हणजे सुंदर पहाट
कधीही न हरवणारी दोस्तीची वाट..
आयुष्याला पडलेलं गोड स्वप्नं
सगळी उत्तरं सापडणारा मजेशीर प्रश्न..
फुलणारं हसणारं प्रत्येक फूलं
कधी चुकलं तर सावरणारं पाऊलं
आठवडयातून ऊगवणारी रविवारची सकाळ
हवीहवीशी वाटणारी रम्य संध्याकाळ..
मैत्री म्हणजे हवेतला ऊबदार गारवा
अन् जणू दरवळणारा मारवा
अंगावर घ्यावा असा राघवशेला
एकदा घेतला तरी बस्स असा अमृतप्याला..
ऍकत रहावी अशी हरीची बासरी
अस्मानीची असावी जशी एक परी..
मैत्री म्हणजे अत्तराची ईवलीशी कुपी
दु:खावरची हळुवार जादूची झप्पी
मैत्री म्हणजे न दिसणारा हातामधला हात
नेहमीकरता असणारी तुझीचं साथ..
सोबत रहा तू फक्त.. इतकंचं एक मागणं आहे..
तू असल्यावर अवघं जीवन देखील गाणं आहे..♥♥

आज पुन्हा वाटले

आज पुन्हा वाटले लहान व्हावे
चिंब पावसात वेड्यासारखे भिजावे
सगळ काही मनासारख झाल पण
भिजलो म्हणून आई रागावलीच नाही

म्हणून तेवढी मज्जा आलीच नाही ....
आज पुन्हा नवीन होडी बनवली
वाहणाऱ्या त्या वळचणीला लावली
सगळ काही मनासारख झाल पण
होडी बरोबर पळायला कोणी नाही

म्हणून तेवढी मज्जा आलीच नाही .....
आज पुन्हा वाटले चिखलात उतरावे
मस्त दलदलीला मी पायाने तुडवावे
सगळ काही मनासारख झाल पण
चिखल उडवायला कोणीच नाही
म्हणून तेवढी मज्जा आलीच नाही ....

कारण ती मला आपला "best friend" मानायची ..

मला वाटायच तीच माज्यावर जीवापाड प्रेम आहे .
फ़क्त मी विचारायची देरी आहे ..
मलाही ती प्रचड आवडायची
...जेव्हा ती मला आपला "best friend" म्हणायची ,
... मनातल गुपित फोडायची ,
लाडत येऊन बोलायची ,
लटक रागवायाची ,
माज्याशी भान्डायची ,
गप्पा मारायची ..
माज्या कविता ऐकायाची,
त्याना उत्सुर्फ़ दाद द्यायची ..
माज्यावर प्रेम करायची ..

पण मला माहित नव्हत ती मला
फ़क्त आपला "best friend " मानायची ..

मला खुप यातना जाल्या, जेव्हा ती म्हणाली .
"मी प्रेमात पडले रे त्याच्या...."
पण तिच्या अपेक्षेप्रमाणेच मी तेव्हा तिची थट्टा केली .
अन तिची कळी लगेचच खुलवली,
तिला काय सांगू काय नको जालेल.
असे तिला मी कितीदा तरी पहिलेल .
मी म्हणालो, "मज़ा आहे बुवा एका मुलीची.!"
ती म्हणाली," तुला पण मिळेल रे साथ कोणा सुन्दरीची.!"
मन रडत असतानाही रडत होतो.
तिला कलू न देण्याची सगळी काळजी घेत होतो .
तिला पण काहीच कळल नाही .
प्रेमात पडलेल्या तिला वेगळ काहीच दिसत नाही .

मी पण तसदी घेतली नाही मनातल काही बोलायची..
कारण ती मला आपला "best friend" मानायची ..

ती गेल्यावर मी सुन्न जालो ,
आतल्या आत मी मग्न जालो ,
तिच्या आठवणी मी आठवू लागलो .
त्या पुसून टाकायचा निष्फ़ळ प्रयत्न करू लागलो ,
तिच्याशी बोलताना मी तिची खुप थट्टा करायचो .
'त्याच्या' नावाने तिला भरपूर चिडवायचो .
कोणाशी भांडल्यावर मात्र तिला माजी आठवण यायची .
आजही माज्या मध्यस्थीची तिला गरज वाटायची ,
ती अजुन ही माज्याशी खुप बोलायची ,
खुप काही सांगायच म्हणायची ,
पण कधी ते सांगायला विसरायाची..

मनातले अश्रु मी तिला कधीच दिसू दिले नाहीत ,
कारण ती मला तिचा " best friend " मानायची .

मी मात्र आतल्या आत कुढत बसायचो,
माज्याच एकटेपणात हरवलेला असायचो.
तिचे बोलणे ऐकत असताना ,
मुकपणे आपले अश्रु गिळत असायचो
तिच्यासमोर नाटक करणे फारच कठीण होते .
त्याच तीच भांडण ती मला येऊन सांगायची .
माज्याशी बोलून मोकळ वाटल अस म्हणायची.
स्वत:च्या वेदना लपवून तिचे बोलणे..
शांतपणे ऐकून घ्यायचो .
एक दोन गोष्टी सांगून..
तिला बरे वाटावे असे काहीतरी करायचो ..

माज्या बोलन्यापेक्षा माज्या असन्यावरच ती समाधानी असायची ..
कारण ती मला तिचा" best friend " मानायची ..

आधेमधे तिलापण काही तरी हुक्की यायची ,
कोणाच्याही नावावरून मला चिडवून पहायची .
मीही हसून खोटा राग दाखवायचो ,
तिच्या चीडवन्यावर खोटे चिडून तिला खुष करायचो .
माज्या वेदना आणि दुःख कधीच दाखविले नाही ,
एका शब्दाने ही तिला कलु दिले नाही .
त्या दिवशी त्याची आणि माजी भेट जाली..,
माजी ठसठसणारी जखम पुन्हा उघडी पडली ..
तिने माजी ओळख चांगला मित्र म्हणुन करून दिली .
मी भेट दिलेल्या "माज्या कविताची वही" त्याला दाखविली.
दुसरयाच दिवशी त्याने तिला आपली कविता भेट दिली..
कारण त्याला कदाचित तिच्या बद्दल असुरक्षितता भासली .

तिला मात्र कधीच याची भिती नाही वाटायची..
कारण ती मला तिचा" best friend " मानायची .

तिच्या लग्नामधे तिने मला आवर्जुन बोलावले..
"लग्नाला नक्की यायचे " असे पत्रिकेत लिहून पाठविले .
माज्या ह्रुदयाची शकले मीच गोला केली ,
एक तिच्या आवडीचे गिफ्ट घेवून तिची भेट घेतली ..
चेहरा हसरा ठेवून मी काळजी घेतली तिला खूष ठेवायची .
कारण ती मला तिचा "best friend" मानायची..

तिच्या लग्नानंतर मात्र मी एक गोष्ट केली
कटाक्षाने तिची भेट टाळली .
माज्या वागन्यातला फरक .
तिला कलू द्यायची माजी तयारी नव्हती ..
कारण त्याच्या प्रेमात बुडालेल्या तिला..
माज्या अश्रुंची मुळीच कदर नव्हती .
मी इतके दिवस असे काही दाखवले नाही
कारण ती मला फक्त तिचा"best friend " मानायची ..

आयुष्यभर एकट राहून जगत आलो,
तिच्या पत्राना जानून बुजुन एक दोन ओळीत उत्तर लिहू लागलो
माज्या बिजी लाइफचा चांगला बहाना माज्या कड़े होता..
तिच्याही व्यापनमुले तिला आजिबत वेळ नव्हता ..
तरी पण माज्या एक दोन ओळीना ती उत्तर पाठवायची ..
कारण ती मला तिचा "best friend" मानायची..

तिच्या अखेरच्या क्षणी मी तिला भेटलो ,
इतके दिवस थाम्बलेल्या अश्रु संकट बोललो ..
शेवटच्या घटका मोजताना तिला फार बोलावले नाही ..
मलाही जास्त वेळ थाम्बवले नाही .
तरीही एका वाक्यात तिने सांगितले ..
"तू आता पर्यंत खरे मित्रत्व दाखवले "
डोळ्यानीच ती म्हणायचे ते म्हणाली ,
ती मला तिचा "best friend " मानायची..

आता माजाही प्रवास संपत आला आहे ,
मागे बघताना त्या हीरवळीचा हेवा वाटत आहे ,
आताच पोस्टमन येवुन हे पारसल देवून गेला ..
माज्या मनात प्रश्नांचे काहुर माजवुन गेला .
काय गरज होती का तिला तिच्या मृत्युपत्रात
आवर्जुन माज्या साठी काही ठेवायची ...!
पण नाही , कारण ...
ती मला तिचा "best friend " मानायची..

तिच्या डायर्यांमधे सापडले ,
माजे हरवलेले क्षण, आठवणी ,
खोडया, थट्टा, हसने, बोलणे, रडणे..,
गुपित, गोष्टी, गाठी, भेटी ...
मैत्री आणि बरच काही ..

मेसेज

त्यादिवशी रात्री त्याचा अचानक
मेसेज आला.मला खुप बरे वाटले.
मी विचार केला कालचे भांडण
तो विसरला असेल पण
माझ्या विचारांचा चक्काचूर झाला कारण
तो ब्रेकअपचा मेसेज होता. ते
वाचल्यावर मी जास्त मनावर
दडपण न घेता लगेच रिप्लाय
केला: चालेल. त्याला माझा रिप्लाय बघून
हेच वाटलं असणार
की मला काहीच फरक पडत
नाही त्याच्या जाण्याने. पण
त्याला काय
माहित....माझी काय हालत झालेली, मनातून मी खुप खचलेली. एवढा वेळात
त्या...चा एकही रिप्लाय
आला नाही, म्हणून
मी झोपण्यच्या तयारीत होते.
तेवढ्यात पुन्हा एक मेसेज
माझ्या इनबॉक्स मध्ये आला, लिहिले होते कीः "प्रेम हे
एका धनुष्याच्या बाणासारखा आहे.
तो बाण सरळ समोरील
व्यक्तीच्या ह्रदयाचा वेध
घेतो. हा बाण ह्रदयात
घुसताना काहीच वाटत नाही, पण काढताना मात्र अतोनात
यातना देऊन जातो."

  त्याचा मेसेज वाचुन कळले
की त्याला खुप दुःख झाले आहे.
पण
त्याला झालेल्या यातना मलाही झाल्याच
होत्या. म्हणुन मी लगेच
रिप्लाय केलाः "प्रत्येकाच्या जीवनातून
प्रेमाचा बाण एकदाच
धनुष्यातून
सुटतो,माझ्याकडुनसुध्दा सुटला.
पण तो निष्फळ ठरला.
एकदा सुटलेला बाण कधी पुन्हा येतो का?" त्यानंतर त्याचा कधी रिप्लाय
नाही आला आणि मी सुध्दा तसा प्रयत्न
कधी केला नाही. 


तात्पर्य:
प्रेमाच्या त्या बाणाला नेहमी ह्रदयात
जपुन ठेवा कारण
काढण्याचा प्रयत्न केला तर
मिळतात त्या फक्त यातना!!!!

एक परी आहे

एक परी आहे ओळखिची
आपल्याच चौकटीत राहणारी
पंख असून देखिल जमिनीवर चालणारी !

एक परी आहे ओळखिची
प्रेमाची भीती बाळगून ,
आपला मन मारत आयुष्य जगणारी

एक परी आहे ओळखिची
तिला वाटत प्रेम आहे बकवास
प्रेम म्हणजे आयुष्य खल्लास
पण कोण सांगेल तिला
प्रेम म्हणजे एक हवाहवासा सहवास

एक परी आहे ओळखिची
पळते आहे प्रेमा पासून लांब
पण तिला हे कळत नाही आहे
प्रेम हे तिच्या स्वत: मध्येच दडले आहे
कधी कोणी पलु शकतो का स्वत:पासून?

एक परी आहे ओळखिची
खुप आवडते मला ती
का समजत नाही तिला
प्रेम म्हणजे काय आहे!...

प्रेम काय असतं

ठरवलं होत प्रेम कधी करायचं नाही
वेड्या भावविश्वात गुंतून बसायचं नाही
कोण तो कुठला त्याच्यासाठी झुरायचं नाही
त्याच्यासाठी आपली स्वप्ने तोडायची नाहीत,

... सगळी स्वप्ने सगळे बोल आज खोटे ठरले
कशी कोणास ठाऊक प्रेमाच्या बंधनात गुंतत गेले
तो माझा अन मी त्याची हे कळू लागले
माझेच बोल मला नकळत आठवू लागले,

मी हि आज इतरांसारखीच झाले
रात्र न- दिवस त्याची वाट पाहणे हवे-हवेसे झाले
त्याचे ते लडिवाळ शब्द ऐकण्यास
आज मी चातकाप्रमाणे आतुर झाले,

कोणाच्यातरी येण्याने आयुष्य बदलून गेले
माझ सार विश्वच त्याच्यात दिसू लागले
जगूनसुद्धा क्षणा-क्षणाला कोणासाठी तरी मरण
यातील नाजूक भाव कळू लागले,

खरच मी पण आता कोणावर तरी प्रेम करू लागले
कोणाचातरी सतत विचार करणं
मलाही आता जमू लागल
प्रेम काय असतं हे मला कळू लागले ...