कुठेतरी छानसे लिहिलेले आपल्या वाचनात येते,आपल्या मनात ते घर करून बसते. अशाच लिखाणांपैकी काही कुठेतरी छानसे वाचलेले.... Follow Me! Follow Me! Follow Me! Follow Me! Follow Me!

Saturday, November 26, 2011

मनाला एकदा असेच विचारले

मनाला एकदा असेच विचारले

का इतका तिच्यात गुंततो ?

नाही ना ती आपल्यासाठी

मग का तिच्यासाठी झुरतो ?

कळत  नाही तुला

त्रास मला भोगावा लागतो

अश्रूं मधे भिजून भिजून

रात्र मी जागतो.

मी म्हटले मनाला

का स्वप्नात रमतो ?

तिच्या सुखा साठी तू

का असा दुखात राहतो ?

मन म्हणाले

प्रेम तेव्हा सुरू होते जेव्हा

आपण स्वता: ला विसरतो

सार काही तिच्यासाठी

ईतकेच मनाला समजावतो.  

काहीं चारोळया 5

विवाह रुपाने बांधली जाईल 

तुझी नि माझी जीवनगाठ 

कारण आहे आपल्या दोघांची 

एकच पाऊलवाट 




काहीजण किती

कठोर नियम पाळतात

प्रेम करणाऱ्यांना नेहमी

बदनामीच्या आगीत जाळतात



काहीजण कळूनसुद्धा

नकळल्यासारखे वागतात

प्रेम करणाऱ्यांवरती ते

सदैव बंधने लादतात





प्रेम करण्यासाठी हवी तयारी

संकटांना तोंड देण्याची

प्रेमाने मागून मिळत नसेल तर

जबरदस्तीने ओढून घेण्याची





लोकांच अजब आहे

प्रेमाला ते नाव ठेवतात

लग्न जुळवताना मग ते

गाव का शोधतात?





माझ्या हृदयात फक्त

तुझ्यासाठीच जागा आहे

आपल्याला नात्यात बांधणारा

प्रेमाचा एकच धागा आहे





प्रेमाला कोणतीही उपमा

अतिशयोक्तीच ठरेल

तुझ्या माझ्यातल्या विश्वासानेच

मात्र प्रेमाचा घडा भरेल



प्रेम या अडीच अक्षरात

ब्रम्हांडाएवढं सुख असतं लपलेलं

दोन जीवांनी त्यात सृष्टीतलं

नाजुक बंधन असतं जपलेलं